Smederevska Palanka je privredni, kulturni i administrativni centar istoimene opštine i pripada Podunavskom okrugu. Nalazi se u severoistočnom delu Šumadije koji je poznat i pod imenom Donja Jasenica, po reci Jasenici. U Donjoj Jasenici naselja se većinom nalaze na ivičnim uzvišenjima rečnih dolina Jasenice i Kubršnice i ceo ovaj kraj ima ravničarsko-brežuljkasti karakter. Međutim, ono na šta bih skrenula pažnju ovim tekstom o Smederevskoj Palanci jeste Kiseljak, izvor prirodne mineralne i lekovite vode. Odlazak do Kiseljaka predstavlja svakodnevicu građana Smederevske Palanke, jer voda sa ovog izvora predstavlja pravo bogatstvo. Istorija ovog izvora datira još iz doba Rimljana koji su prvi otkrili lekovita dejstva vode i počeli da je koriste za lečenje svojih ratnika. 1836.godine, zalaganjem kneza Miloša Obrenovića, koji je pomogao sprovođenje prve analize vode u Beču, dokazana su lekovita svojstva i potvrđeno je da je voda dobra za lečenje raznih oboljenja. Današnji izvor izgrađen je 1934.godine i nalazi se u povećem parku, okružen zelenilom i klupama na kojima ljudi sede i pijuckaju ovu lekovitu vodu. Interesantno je da je ova voda, u flaširanom izdanju, dostupna građanima širom Srbije, a nosi naziv Karađorđe.
Iz Smederevske Palanke, krenuli smo put Petrovca na Mlavi koji je malo gradsko naselje u Braničevskom okrugu. Petrovac je udaljen od Beograda 116 kilometara, a sagrađen je 1859.godine po naređenju kneza Miloša Obrenovića. U Petrovcu se rodio jedan od najpoznatijih srpskih duhovnika, arhimandrit Tadej. Grad se nalazi u dolini reke Mlave i ima prelep i prostran park neposredno pored reke. Naselje ima Narodnu biblioteku „Đura Jakšić“ i zavičajni muzej sa arheološkim odeljenjem, odeljenjem za istoriju umetnosti odeljenjem za etnologiju. Postoji i udruženje likovnih umetnika Petrovac (ULUP) koje okuplja likovne umetnike sa teritorije opštine. Poznati Petrovčanin je Zoran Dašić, vođa grupe „Legende“.
Manastir Pokajnica podignut je 1818.godine i dobio je naziv u skladu sa motivom povodom kojeg je osnovan. Prema narodnom predanju i izvorima, vojvoda Vujica Vuličević je jula 1817.godine učestvovao u zaveri i ubistvu svog kuma, vođe Prvog srpskog ustanka protiv Turaka, vožda Đorđa Petrovića – Karađorđa. Neposredno posle ubistva, koje se odigralo u današnjem Radovanjskom lugu, vojvoda je napustio mesto zločina i poneo sa sobom voždovu glavu. Međutim, već na obližnjem proplanku, gde je stao da se odmori, suočio se sa svojom savešću i težinom učinjenog zločina. Odlučio je tada da podigne crkvu i okaje svoje grehe. U tome se mu podršku pružili kneginja Ljubica i knez Miloš, a u znak sećanja na pokajanje Vujice Vuličevića, narod je crkvu nazvao Pokajnica.
Putoholičar 